ترتیب سیارات: مشخصات و منظومه شمسی

حتی در موردی دیگر گمان برده میشود که عامل شیب نامانوس محور چرخش اورانوس، نسبت به سایر سیارات، برخورد با یک پلوتوئید بوده باشد.همانند این دسته از سیارات کوتوله، هنوز هم ممکن است صدها جرم پلوتوئیدی دیگر نیز در منظومه شمسی وجود داشته باشد که هنوز به طور رسمی رصد نشده و این عنوان به آنها داده نشده است. جرم و گرانش جرم تير حدود 3/3 در ده به توان بيست و سه كيلوگرم است كه حدود يك بيستم جرم زمين مي باشد.

بزرگترین ستاره در ده سال نوری، ستاره شباهنگ که یک رشته اصلی محسوب میشود و دوبرابر خورشید جرم دارد. از سامانههای ستارهای دیگر تا ده سال نوری میتوان به سامانه دوستاره لویتن ۷۲۶-۸ (در ۸٫۷ سال نوری) و روس ۱۵۴ (در ۹٫۷ سال نوری) اشاره کرد. بر اساس این طرح یک مدارگرد به زهره اعزام خواهد شد و جو این سیاره را بررسی خواهد کرد. بر اساس گفتههای ناسا، دانشمندان معتقدند هنوز بیش از ۱۰۰ مورد سیاره کوتوله دیگر در انتظار کشف شدن هستند.با این حال بحث پیرامون سیارات کوتوله به ویژه در مورد پلوتو کماکان داغ است.

جوزپه پیاتزی، ستاره شناس اهل سیسیل، در سال ۱۸۰۱ بر اساس این پیشبینی که فاصله میان مریخ و مشتری احتمالا باید شامل یک سیاره دیگر نیز بشود، موفق یه کشف سرس شد. حباب محلی منطقهای است که ابرهای متراکم در آن پراکنده شدهاند و فضای میانستارهای نیز یک حفره به شکل ساعت شنی است که سراسر ۳۰۰ سال نوری دارد. این شکل دایروی کشیده به سبب چرخش سریع جرم به دور خودش ایجاد شده است و نه به دلیل کاستی جرم -اریس یک سوم پلوتو جرم دارد.

وقتی در سال ۲۰۱۵ کاوشگر افقهای نو (New Horizons) از نزدیکی پلوتو گذشت، از نکاتی جالب زیادی پیرامون این جرم پرده برداشت. پلوتو را دیگر نمیتوان در میان اجرام بزرگ منظومه شمسی به عنوان سیاره نهم به حساب آورد، به جای آن این جرم نسبتا کوچک را باید در زمرهی اجرامی دانست که نام سیاره کوتوله را یدک میکشند.وقتی در سال ۲۰۱۵ کاوشگر “افقهای نو” (New Horizons) از کنار پلوتو گذشت، این بحث مجددا به نقل محافل علمی بدل شد. خورشید بیش از ۹۹٫۸ درصد جرم سامانهٔ خورشيدی را شامل میشود و سرچشمه ی انرژی بسیار از جمله انرژی گرما و نور است.

جرم و حجم اجرام منظومه شمسی بسیار متفاوت است. مدار پلوتو بسیار متغیر است به طوری که در بعضی مواقع بیشتر از سیاره هشتم، نپتون، به خورشید نزدیک میشود.در سال ۲۰۰۶، پس از کشف چندین جرم صخرهای با اندازهای برابر و یا بزرگتر از پلوتو، اتحادیه بینالمللی ستاره شناسان برآن شد تا پلوتو را به عنوان یک سیاره کوتوله طبقه بندی کند. خورشید حدود ۱۰،۰۰۰ بار (۴۱ تریلیون بار) بزرگتر از کوچکترین جسم منظومه شمسی پرومته است. تاو نهنگ ۸۰% از جرم خورشید را دارا میباشد، اما تنها ۶۰% درخشندگی خورشید را دارد. اما در سال ۲۰۰۶، اتحادیهٔ بینالمللی اخترشناسی تعریف جدیدی از سیاره کرد و این جرم به همراه سرس، پلوتو، هائومیا و ماکیماکی در گروه سیارات کوتوله قرار گرفت و شمار سیارات منظومهٔ خورشیدی به ۸ رسید، در واقع کشف این جسم باعث شد که پلوتو از مقام سیاره بودن خلع شود.

برخی از دانشمندان ادعا میکنند که در محل فعلی منظومه شمسی، ابر نواخترهای اخیر ممکن است تا ۳۵٬۰۰۰ سال آینده، قطعات باقیمانده هستهٔ ستارهای را به عنوان دانههای گرد و غبار و رادیو اکتیو به همراه ستارههای دنباله دار به سمت خورشید پرتاب کند. اخترشناسان احتمال میدهند این منطقه محل تولد بسیاری از ستارههای دنباله دار منظومه شمسی باشد؛ آنها میگویند تعدادی از اجرام آسمانی که دورتر از مدار نپتون به دور خورشید گردش میکنند نیز باید جزئی از اجرام ابر اورت باشند.

دانشمندان گمان میکنند که بیش از ۲۰۰ سیاره کوتوله میتواند در منظومه شمسی و بالاخص در کمربند کوئیپر وجود داشته باشد. شعاع زیاد مدار اریس سبب شده است که برای گشتن به دور خورشید به ۵۵۷ سال زمینی زمان نیاز داشته باشد.در دورترین نقطه مدارش، اریس و قمر آن، دسمونیا (Dysmonia)، درآنسوی کمربند کوئیپر (بیش از ۶۰ واحد نجومی دورتر از خورشید) حرکت میکنند. صفحه دایرةالبروج در زاویهٔ حدود ۶۰ درجه نسبت به زمین است. در عوض AU سال بعد به ایجاد اصطلاح “سیاره کوتوله” رأی داد.

در سال ۲۰۱۴، رصدخانه فضایی هرشل (Herschel) متعلق به سازمان فضایی اروپا (ESA) خروج بخار آب با فشار زیاد را در سطح برخی مناطق سرس گزارش کرد.کاوشگر رباتیک دان (Dawn)، که در سال ۲۰۱۵ به سرس رسید ویژگیهای برجسته زیادی از جمله نقاط درخشان متنوع در ارتفاع ۶.۵ کیلومتری، را در سطح آن نمایان کرد. به گزارش کلیک، آخرین اخبار از شواهد وجود یک سیاره جدید در خارج از منظومه شمسی هیجان انگیز به نظر می رسد، اما این اولین باری نیست که یک سیاره از نظر ریاضی پیش بینی می شود.

موسیقی های پخش شده در هنگام بازی کاملا در القای حس هیجان بیشتر و منتقل کردن حس حضور در یک دنیای عجیب و دیوانه، به شما کمک می کنند و با جو و اتمسفر بازی و مراحل مختلف آن دقیقا همخوانی دارند. همچنین تو این بازی میتونین بین سیاره های مختلف جا به جا بشین و با کاوشگر های دیگه مبارزه کنین. مشتری، اورانوس و نپتون، دیگر سیارات غول پیکر در منظومه شمسی، نیز از بین رفته اند اما به میزان کمتری هستند. تنها دلیل این وضعیت آن است که دما، بالاتر از نقطهی انجماد و زیر نقطهی جوش آب است و ضخامت جو نیز به حد کافی میباشد.

تنها چیز باارزشِ توش، نقشهی گنجه. از آن جا که بازوهای مارپیچی نسبت به ابر نواخترها غلظت بسیار بیشتری دارند، ناپایداریها و تابش میتواند منظومه شمسی را نابود کند، اما زمین برای تکامل به دورهٔ طولانی پایداری نیاز دارد. از اینجا به بعد اوضاع بهطرز فزایندهای بدتر و کابوسوارتر میشود: نهتنها معلوم میشود ریکها در زندگی جریها و بثها دخالت کردهاند تا از آنها برای تولید مورتیهای بیشتر که برای تداومِ این سیستم فاسد ضروری هستند، استفاده کنند، بلکه آنها کارخانههایی را برای کلونسازی انبوهِ مورتیها تأسیس کردهاند؛ مورتیها از نطفه بهعنوانِ کالاهای دورریختنی بارآمدهاند.

دیدگاهتان را بنویسید